Sposób na unieruchomienie nadgarstka po urazie

Urazy nadgarstka są nie tylko nieprzyjemne, ale też bardzo niebezpieczne. Drobne złamania i przemieszczenia kości mogą spowodować dysfunkcję tego ważnego miejsca, a w związku z tym utrudnić nam lub nawet uniemożliwić nasze codzienne zajęcia, także zawodowe. Źle leczone urazy nadgarstka mogą sprawić, że uszkodzenia będą trwałe, a ból może wracać przez wiele lat. Dlatego tak ważna jest dokładna diagnostyka urazu i postępowanie zgodne z zaleceniami lekarza. 

Kiedy do lekarza?  

Urazy nadgarstków często zdarzają się podczas upadków. Kiedy potkniemy się na chodniku, w czasie jazdy na łyżwach, nartach lub snowboardzie, naszym pierwszym odruchem jest podparcie się ręką w trakcie upadku. Delikatne kości i stawy nadgarstków zwykle nie wytrzymują siły uderzenia, więc dochodzi do złamania, zwichnięcia lub obicia. Objawy, jakie się wtedy pojawiają, to silny ból, obrzęk i problemy z normalnym poruszaniem ręką w nadgarstku. Pierwszą naszą reakcją powinno być przyłożenie zimnego okładu lub tzw. sztucznego lodu w aerozolu i jak najszybsza wizyta o ortopedy. Dopiero badania pokażą, co naprawdę stało się z naszą ręką w środku.
Jeśli badanie RTG nie wykaże złamania ani pęknięcia kości, prawdopodobnie mamy do czynienia ze zwichnięciem nadgarstka. W takim wypadku koniecznie jest unieruchomienie uszkodzonego miejsca do czasu ustąpienia obrzęku. Najczęściej stosuje się ortezy lub łuski na dłoń i przedramię. Następnie trzeba podjąć rehabilitację polegającą na regularnym stosowaniu specjalnych ćwiczeń po to, by przywrócić kończynie sprawność. 
W przypadku złamania najczęściej lekarz zleca założenie gipsu lub specjalnych drutów. Jeśli stwierdzono złamanie z przemieszczeniem, może się okazać, że konieczna jest operacja, po której także konieczne będzie unieruchomienie ręki na czas zrastania się kości, a następnie rehabilitacja.

Jaki aparat ortopedyczny wybrać? 

O wyborze sposobu unieruchomienia nadgarstka powinien zdecydować lekarz. W zależności od rodzaju urazu może być potrzebne bardzo mocne usztywnienie takie jak gips lub lekki aparat ortopedyczny, na przykład stabilizator, orteza, łuska ortopedyczna lub tylko opaska. Wśród stabilizatorów i ortez nadgarstka także mamy wiele modeli. W przypadku niestabilności wiązadeł będzie zalecony inny sprzęt niż przy złamaniach, gdzie stosuje się dłuższe aparaty usztywniające całe przedramię. Jeśli uszkodzeniu uległ staw śródręczno-nadgarstkowy najczęściej stosuje się ortezę z ujęciem kciuka, która zapewnia usztywnienie w obrębie dłoni. Wszystkie aparaty ortopedyczne powinny być wykonane z materiałów wysokiej jakości, zapewniających nie tylko stabilizację ręki, ale również wygodę i dobrą wentylację. 
Równie ważne, jak dobór usztywnienia jest podjęcie rehabilitacji według wskazań lekarza. Jeśli rozpoczniemy ją zbyt późno lub wcale, nadgarstek może nie wrócić do całkowitej sprawności. Zastosujmy się do zaleceń lekarza i nie ignorujmy nawet lekkich urazów, ponieważ nieprawidłowo leczone zwichnięcia mogą nam się dawać we znaki do końca życia. 

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.